رهبری انقلاب به سادگی میتوانستند با برخورداری از جایگاه قدرتمند خود، حزبی قدرتمند را بنیان گذارند و ساختار اجرایی کشور را به دست گیرند تا دیگر با سنگ اندازیهای دولتهای گوناگون . . .

گستردگی دشمنان انقلاب اسلامی ایران با هیچ یک از انقلابهای عصر کنونی چه از نظر تعداد و چه از نظر تنوع، در بینش و نگرش قابل مقایسه نیست، همانگونه که این گستردگی درباره دوستان انقلاب اسلامی نیز صدق میکند؛ دوستان انقلاب هم چه از نظر تعداد و چه از نظر تنوع در بینش و نگرش، بیشمارند.
بیشک این گستردگی و تنوع دشمنان، ریشه در ماهیت انقلاب اسلامی و تلاش هر دو ابرقدرت در آغاز پیروزی انقلاب دارد که برای نابودی آن از همة عناصر و امکانات خود در داخل و خارج بهره میگرفتند، علاوه بر این به دلیل ایدئولوژیک بودن انقلاب اسلامی و درگیری انقلاب با باندهای قاچاق انسان، اسلحه، مواد مخدر و برپا کنندگان مراکز فساد و فحشا، این باندها نیز به صف دشمنان انقلاب پیوستند؛ باندهایی که برای انقلابهای دیگر نه تنها دردسرساز نبوده بلکه به عنوان اهرمی تخدیری برای پیشبرد اهداف خود حتی از آنان هم حمایت میکردند...